Lodz Design Festival

Październik to miesiąc, w którym w Łodzi zdecydowanie dużo się dzieje. W niedzielę udało nam się skoczyć do Centrum Festiwalowego i obejrzeć wystawy z okazji Łódź Design Festival. Furorę zrobiły pikowane świnki i drewniany łoś (który tego dnia był fotografowany przez Michael'a częściej niż ja), a ja w swoim domu chętnie zobaczyłam spinacze do bielizny w kształcie ptaków - to była miłość od pierwszego wejrzenia. Poniżej kilka zdjęć bardziej i mniej dziwnych eksponatów. Jeśli jeszcze nie byliście, bardzo polecam wyprawę do Centrum Festiwalowego, choćby tylko po to, by zrobić sobie zdjęcie z łosiem :)

WYNIKI KONKURSU

Miło mi ogłosić, że konkurs i książki Teen Vogue wygrywają Maugo i Marta. Wszystkim bardzo dziękuję za udział w konkursie i pozdrawiam!


Odpowiedź Małgo:

Kiedy przeczytałam pytanie, tylko jedna książka przyszła mi od razu na myśl, a mianowicie "Inny chłopiec" Willy'ego Russella. Głównym bohaterem powieści jest 11-letni Raymond Marks, tytułowy "inny chłopiec", nie zintegrowany z otoczeniem, odstający od rówieśników, mający inne zainteresowania, bardzo wrażliwy... Dlaczego akurat Raymond? Bo potrafił robić to, co kocha, bez względu na opinię innych, bez względu na docinki i chamstwo, potrafił stworzyć swój własny świat. Nie było łatwo, ale jego ostatnią stacją było osiągnięcie celu - szczęścia. I właśnie to jest w życiu najważniejsze, robić to, co się lubi, czerpać z tego przyjemność i być wariacko szczęśliwym! I do tego mam zamiar dążyć!


Odpowiedź Marty:

Niezwykle inspirujący w niebezpieczny sposób był dla mnie Henry Wotton z 'Portretu Doriana Graya', który niejako stworzył głównego bohatera. Absolutny nihilista, esteta, dekadent lubujący się w sztuce dla sztuki i nie przejmujący się co myślą inni. Czytając to jako licealistka co chwila nachodziły mnie myśli typu 'to dopiero jest styl życia!'. Oczywiście w ramach funkcji dydaktycznej na starość jest stary, opuszczony i nie taki zabawowy, żeby czytelnik ZROZUMIAŁ. Niemniej jednak, pociągająca i niebezpieczna postać.

Drugą postacią jest Raskolnikow ze 'Zbrodni i Kary', z podobnych powodów. Jego tok rozumowania jest bardzo przekonujący z wielu powodów, każdy człowiek uważa się przecież za choć trochę lepszego/mądrzejszego/fajniejszego od innych na jakimś etapie swojego życia (sądzę, że każdy, może nie każdy i jestem po prostu złą osobą). A potem przychodzi objawienie, że wcale takim nie jest. Bardzo potrzebna życiowa lekcja.